Waarom een architect niet met een moodboard begint

Waar een architect écht begint

Binnen de wereld van de architectuur zijn verschillende professionals actief die woningen en interieurs ontwerpen, ieder vanuit een eigen opleiding, visie en expertise. Architecten, interieurarchitecten en interieurdesigners bewegen zich vaak binnen hetzelfde werkveld. Daardoor is het voor opdrachtgevers niet altijd duidelijk waarin hun rol en toegevoegde waarde werkelijk van elkaar verschillen.

De grenzen tussen deze professionals lijken soms subtiel, maar achter die ogenschijnlijke overeenkomsten gaat een fundamenteel andere manier van kijken, denken en ontwerpen schuil.

Een architect heeft een universitaire opleiding gevolgd, beschikt over bouwkundige en technische kennis, kent de geldende regelgeving en kan, afhankelijk van de aard van het project, vergunningstrajecten en andere procedures begeleiden. Bovendien is de titel architect wettelijk beschermd.

Maar wat een architect werkelijk onderscheidt, is niet alleen zijn technische kennis.

Het is de manier waarop hij naar ruimte kijkt.

Ruimte is geen abstract begrip

Je zou kunnen denken dat ruimte slechts het overgebleven gebied is tussen de volumes waarin functies worden ondergebracht. Maar voor een architect is ruimte nooit een restgebied. Zij ontstaat uit de zorgvuldige balans tussen volumes, zichtlijnen, licht en leegte. Pas wanneer die ruimtelijke compositie klopt, krijgen materialen, kleuren en sfeer hun betekenis.

Daarom begint een architect niet met een moodboard.

Nog vóór er wordt nagedacht over kleuren, materialen of meubels, onderzoekt een architect hoe een woning beter kan functioneren. Hij zoekt naar manieren om het potentieel van de ruimte optimaal te benutten, bestaande ruimtes te transformeren en, waar nodig, nieuwe ruimtes te creëren die efficiënter, harmonieuzer en architectonisch waardevoller zijn.

Nieuw interieur: een nieuwe logica

De architect ontwikkelt een nieuwe ruimtelijke logica, waarbij een vernieuwde functionaliteit de belangrijkste stap vormt. Een functionaliteit die tegelijkertijd een esthetische waarde bezit, omdat vorm en functie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Deze nieuwe logica houdt niet alleen rekening met de beschikbare ruimte, maar ook met de relatie tot de omgeving, de natuurlijke lichtinval, de kwaliteit van de bestaande constructie en de mogelijkheden die het gebouw biedt. Zo ontstaat een hogere ruimtelijke kwaliteit door middel van duurzame en toekomstbestendige oplossingen.

Het vormgeven van de ruimte gebeurt eveneens door het zorgvuldig opbouwen van perspectieven. Nieuwe volumes ontvouwen zich voor de bezoeker als architectonische coulissen die zich volledig openen of juist slechts gedeeltelijk prijsgeven. Hierdoor ontstaat nieuwsgierigheid en de behoefte om de woning verder te ontdekken. Ook zichtlijnen naar de tuin of het landschap maken deel uit van deze ruimtelijke compositie, net als een kunstwerk, een schilderij of een op maat gemaakt meubel.

Ook de manier waarop een woning wordt gebruikt en de routes die bewoners afleggen, worden vanuit dit perspectief ontworpen. Ze zijn vloeiend, vanzelfsprekend en ondersteunen de nieuwe functionaliteit die aansluit bij de wensen van de opdrachtgever.

Pas nadat ruimte en functie zijn bepaald, komt het materiaal

Materialen worden niet beschouwd als een afwerking van een oppervlak, maar als een wezenlijk onderdeel van het ontwerp. Zij worden geïntegreerd in het concept en versterken de ruimtelijke keuzes, waardoor de ontworpen volumes hun architectonische betekenis volledig tot uitdrukking brengen.

Materiaal wordt structuur en krijgt een ruimtelijke dimensie. Hetzelfde geldt voor kleur. Kleur is niet het decor achter een bank, maar een architectonisch element dat de ruimte omarmt en haar beleving versterkt.

Daarom beschouw ik materialen niet als eenvoudige bekledingen van oppervlakken, maar als volumes die actief bijdragen aan de opbouw van de ruimte.

Decoratie is welkom

Ook decoratie krijgt, wanneer zij wordt toegepast, een architectonische rol. Het ontwerp van een plafond met lichtlijnen of de overgang van vloermaterialen reageren op elkaar en veranderen soms afhankelijk van de verschillende functies binnen de woning. Zo ontstaat één samenhangende ontwerptaal.

Juist deze ontwerptaal, waarin ruimte, materiaal, kleur, licht en de contrasten tussen kleuren, materialen en texturen met elkaar in dialoog gaan, vormt een poëtica waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. En als iets dat wel lijkt, is het slechts die ene uitzondering die ieder project uniek en persoonlijk maakt.

Ontwerpkeuzes worden daarom niet uitsluitend bepaald door trends.

Trends: wel of niet?

Nieuwe materialen en nieuwe ontwikkelingen kunnen een ontwerp zeker verrijken, maar alleen wanneer zij deel uitmaken van een overkoepelende architectonische visie en niet het doel van het ontwerp zelf worden.

Daarom komt in mijn ontwerpproces het moodboard pas later.

Wanneer de ruimtelijke balans is gevonden, zijn materialen, kleuren en texturen niet langer slechts inspiratiebeelden. Ze worden de natuurlijke vertaling van een architectonisch idee.

Een tijdloos interieur ontstaat niet uit de keuze voor een bepaalde kleur of afwerking.

Het ontstaat vanuit een idee over ruimte.

Al het andere volgt daarna.

Maria Elena Fauci van MEF architect

Ik ben architect + interior designer, gespecialiseerd in villa’s, interieurs en renovaties.

Elegantie, functionaliteit, het samenbrengen van verschillende kleuren en materialen zijn de kernmerken van mijn projecten. Ik heb geen vaste stijl en die wil ik ook niet hebben. Elk ontwerp is een verhaal van verschillende elementen die iets unieks vertellen over mijn cliënten.

Ik ontwerp graag de beeldbepalende meubels voor een woning, hier komt mijn Italiaanse afkomst naar boven.

Maria Elena Fauci MEF architect

Advies nodig?

Dit contactformulier is gedeactiveerd omdat u weigerde de Google reCAPTCHA-service te accepteren die nodig is om alle berichten die door het formulier worden verzonden, te valideren.